भर दूपारी....

आणि भर दूपारी
शेठ यायचे गोणी घेऊन..

तांबूस चेह-यावरचा
घाम पूसत
सगळे चणे फुटाणे पसरवून
द्यायचे चौकात...

मग कबुतरांचा
झेपावणारा थवा बघतांना
हरखुन जायचे...

शेठ जवळ
एक लांब काठीही होती..

चणे गोळा करून
अधाशीपणे खाणा-या
क्रूर हडकुळ्या पोरांना
हूसकावून लावण्यासाठी....

***

बरं झालं....

बरं झालं!
तुझ्या डॉगीचं डॉगफुड संपलं तेव्हा
माझी पोरं गेली होती गावाला...
.
नाहीतर
पर्याय म्हणून तू आणलेल्या
पारले बिस्किटांकडे
ती पहात बसली असती
आशाळभूतपणे...
.
आणि मी पुन्हा
तणतणत निघून गेलो असतो बाहेर...
.
पोरांसाठी पारले बिस्किटांपेक्षा
काहीतरी स्टैंडर्ड
खाऊ आणायला...
.
*****

उमर कोवळी

जग बोंबलते माजले होते...
जीव जरी ते लाजले होते...
.
उमर कोवळी होती आपुली...
ओठ तरीपण भाजले होते...
.
बंद का होती खिडक्या दारे...?
लग्न कुणाचे वाजले होते...?
.
व्याधी मिटल्या रोगही टिकला...
औषध कुठले पाजले होते..?
.
भेटलो होतो डोळे मिटून...
नाव तरी का गाजले होते...?
***

पिसाट वारा

पिसाट वारा सुटला आता...
मनास थारा कुठला आता...
.
माय अशी ही उजाड झाली...
पिलास चारा कुठला आता...
.
चकार शब्द तु बोलत नाही...
तुझा मशवरा पटला आता...
.
स्वप्ने धावती रानोमाळ...
पतंग अखेर कटला आता...
.
दारु नाही झिंगही नाही...
तोल खरेतर सुटला आता...
.
बोलुन गेलो सुसाट मी अन्...
ओठ तुझा का मिटला आता...
****